آه شب

ahshab — Mon, 09 Nov 2009 12:01:40 GMT

بود و نبود تو

هجاي آغازين هزار قصه مي شود

بسوده ترين آن

روايت دوستت دارمهاست

كه به حجم فاصله ها و نبودنت

تكرار مي شود تا به انتها

ahshab — Wed, 04 Nov 2009 16:04:55 GMT

هميشه صندلي ي خالي كافه

آوار مي شود

به وسعت نگاهم

و فرو مي ريزد

به حجم نبودنت

كافه ها

حضور ترا نديده

به من دهنكجي مي كنند

ahshab — Tue, 03 Nov 2009 10:07:18 GMT

همیشه رد پای ترا از باران می گیرم

تمامی خیابانها خیس شده!

باز هم گمشدم...

ahshab — Sun, 25 Oct 2009 10:20:25 GMT

نگاه ِ گريزان ِتو

فراري كدامين سحر است

كه سِحر هر لحظه ي آن بهاري به تموز مي برد

كاشكي زمان مي ايستاد و تكرار مي شد

در چند لحظه كوتاه

و صداي تيك تيك كليد ها باز نمي ايستاد

كه خوشبختي

به تكرار فردا

مكرر شود

تنها دمي اگر باز ايستد

يخ مي زند تمامي انگشتانم

كه ديريست جوهر از ياد برده

اما بشارتي ديگرش رسيده

گويا

كه گرم مي شود و مي چكد

جوهرش

انگاري رگ بريده

و هزار باره چون تفلكي به وجد مي آيد از تصور هر ثانيه ي دوستت دارم ها

نه اين غم ترا بسنده نبود

كه خورشيد هراس ابر نمي دارد

هرگز

و گرماي تو از درون مي شكند تمام

يخ زدنهاي دي را

حتا

قبل از سياهي يلدايش

پس بتاب كه مرا

با تو ازآنگونه دوستت دارمهاي دگرست

ahshab — Sat, 03 Oct 2009 11:33:18 GMT

اعتراف مي كنم بانو!

در محكمه ي جدايي ِ چشمانت

- كه تمامي ٍ خستگيهاي ٍ شهريور را به شانه انداخته ام

نه !

شانه هايم درد ندارد هيچ!

كه بسيار مهربان بودند غمهايت

سوگند

كه قصدم بر اندازي مهر نبود

تنها قرارمان سفر سبز بهار بود

بانو!

اين توطئه پاييز تاب مهر نداشت

كه خزان رسيد

....

بانو !

عفو كن

مي پذيرم

حقيقت خزان و شهريور و دي

كار من بود

همين!

ahshab — Thu, 24 Sep 2009 14:07:18 GMT

نمي گذرد خيال تو

حتا به تكرار هر شبه ي

جامهايي كه خالي مي شود پر مي شود

يا به غبار دودهايي كه به هر بازدم

سرنوشت جام مي گيرند

گويي تمامي اين لحظه ها بوي تو مي دهد و مي گريزد از كهنه گي

كاش تمامي اين كابوس در جرينگ پنجره مي پريد

بيدار مي شد اين خاطر خسته

از توهم دردي كه به چرك

مدار كهنه گي را دور مي زند.....

ahshab — Thu, 20 Aug 2009 10:59:18 GMT

كش مي آيد ساعتهاي بي تو از مدار شهريور

و مي گريزد از تكرار بيست و چهار بارگي هميشه

نه

خيال سفر ندارد اين زمان مرده

.....

خاشاك

ahshab — Thu, 18 Jun 2009 10:58:18 GMT

به تکرار ِ پرواز ِ سیاه ِ تو از مدار ِکاغذ های سبز ِ بهار

رنگ ِآشتی به گور می رود

هر کوچه ی این خاک ِآشنا در سکوتی شبآویز به پتک الله اکبر سکه می خورد

و غریو ِآزادگی بامهای ِخاکی ِشهر

ستاره ها را به لرزه داشته

و عصرهایش و عصر هایش حکایتی دگر است

انگار که خورشید به تماشا نشسته که خیال غروبش کِش می آید و دور می شود از مدار دقیقه

نه ! این خورشید و آسمان‏‏‏‏‎ْْ‎‏‏ٌ

نه ! این شب و ستاره

به عزم و غریو ِخاشاک ِ این وطن نمی رسد

معجزه

ahshab — Wed, 20 May 2009 17:15:33 GMT

به انتظار معجزه ما خو كرده ايم

گرچه پيشه مان كيميا گري نبود

ما به طلا شدن خو كرده ايم

بر آسمان خرداد و ابري سفيد ....

از اين دست ما عمري بسر كرده ايم

در انتظار باران ارديبهشت

به خشكي به جيره ما مويه كرده ايم

هذیان

ahshab — Wed, 25 Feb 2009 08:58:18 GMT

تو هرگز به یاد نداشتی

بلندی رویای نادیده را

که تنها در شبهای ٍدم کرده ی کش دار ٍبی باران

دور می شدُ و می گریخت ؛

از پهلویی به پهلوی دیگر لَنگر می اندازدُ

و می پیچد به انحنای ِسُربی ِ پیکری که نازک می شودُ و آب میرود

در رویای عَرَق ،

یخ می زند از درون ، قطره قطره می ماسَد روی صورت زرد شده

و چنان تَب می کند...

که انگار ؛

التماس لبهای ترا بر پیشانیش

خواب دیده....