|
شعر
|
تا آغاز مرثیه
تنها لحظه ای
و تاملی به آنچه رفت
تو هیچ گاه خودت نبوده ای
که دور از آسمان شب نشین شدی
و زمان که ترا تنها تنها به فردا
نخواهد برد
تیک تاک به یاد پیشتر
بر عذابت می افزاید...
(به جهنم خوش آمدی مرد!)
بهار را
دوزخ کند
و دریغ
از بهارانی که دوزخی نبودند و میوه شان نبود.
فردا و
تکرار روزها